یادداشت‌ها

مساله آب، بسیار فراتر از مصرف آب شرب است

نزدیک به سی سال است که 22 مارس که دوم یا سوم فروردین ماه در تقویم خورشیدی است، به عنوان روز جهانی آب، پاس داشته می شود و از آن، به عنوان فرصت و بهانه ای برای جلب توجه افکار عمومی و نخبگان، به موضوع آب استفاده می گردد. امسال، در حالی به روز جهانی آب (سوم فروردین 99)، می رسیم که بحث شیوع ویروس کرونا، سایه ای از هراس و همین طور الزام به اقدامات پیشگیرانهای نظیر توصیه به خانه نشینی در جامعه ما، نظیر بسیاری از کشورهای دیگر، درصدر توجه هاست. در چنین شرایطی، چقدر اولویت دارد که در رابطه با روز جهانی آب

تغییر اقلیم یا تغییر جهان

زیست آنلاین: بحران آب و تغییرات  اقلیم بخشی از روند کلان‌تر تغییر در نظام های اقتصادی-اجتماعی در جهان معاصر ماست. بنابراین نمی‌توان با تمرکز بر روابط میان آب و تغییرات اقلیمی و  بدون توجه به روندهای کلان‌تر به راه حلی جامع و اثر بخش در جهت مقابله با  معضل بحران آب وتغییرات اقلیمی دست یافت.

درباره روز جهانی آب

زیست آنلاین: عباسقلی جهانی از کارشناسان برجسته و مجرب بخش آب و از مدیران اسبق وزارت نیرو است. وی در کنار مشاغل اجرایی، همواره به ارائه نظرات و دیدگاه های کارشناسانه خود در قالب، سخنرانی،مصاحبه ، مقاله و یادداشت در رسانه ها پرداخته است. جهانی به مناسبت روز جهانی آب و به پیشنهاد زیست آنلاین یادداشتی را نوشته است که بر اساس آن اعتقاد دارد:  علی رغم تلاش های انجام شده در باره طرح مسایل و مشکلات مربوط به مدیرت آب و فراهم شدن نقشه راه برای شیوه طرح چالش ها و چاره جویی برای گذار از بحران آب و فراهم

آیا مردم مقصران بحران زباله هستند؟

با توجه به پیشرفت‌های فناوری، انبار کردن زباله دیگر روش مناسبی برای مدیریت پسماند نیست. عدم مدیریت صحیح زباله در جهان باعث شکل‌گیری آلودگی‌های بزرگی همچون چرخاب زبالهٔ اقیانوس آرام شده است.

کرونا؛ دوری از افسانه هرم غذائی

کرونا اگرچه یک جانداز زنده نیست اما یکی از اجزاء پست اکوسیستم است. این ویروس همان طور که بوکچین گفته است انسان را از راس هرم دوباره به قعر آن برگردانده و آن را خوراک موجودات چندسلولی خواهد کرد، به راحتی باعث مرگ فراگیر بشری خواهد شد که تصور می کند راس زنجیره هرم غذای است و وظیفه اش تحقیر تمام دستاوردهایی است که پزشکی هم به عنوان دانش و هم به عنوان صنعت  به آن مفتخر است.

آیا هم‌سنگی در هراس از کرونا و تغییر اقلیم وجود دارد؟

نسخه‌های تجربه‌شده و قابل اجرا در یک جغرافیا می‌تواند در سپهر سیاسی و اقلیمی دیگر کلاً بی‌فایده باشد. تا نیروهای بومی وارد کار نشوند و حکومت‌ها پایه قانون و بنیان مالی و تکنولوژی در پیوند با حفظ طبیعت و سرمایه های جهانی را در ساختار مدیریت و توسعه وارد نکنند هر گامی حتی کوچک، لرزان و ناپایدار خواهد بود. اما پرسش مهم این است که اگر این سیستم‌ها به چنین تغییر نگاه و عملکردی تن ندهند، وظیفه شهروندان در بحران‌های کوچک و بزرگ جهانی چه خواهد بود؟

توهم رشد سبز

زیست آنلاین: رشــد اقتصادی، دموکراســی و دی اکسید کربن همیشه با هم بوده اند. آیا دموکراسی میتواند بدون دی اکسید کربن دوام بیاورد؟ ما این را هیچوقت نخواهیم فهمید. اگر سیاستمداری بگوید به من رای بدهید تا ســبک زندگــی مصرف گرایانه تان را تغییر بدهیم به او خواهیم خندید. زمین نابود میشود و ما نمیتوانیم شرکتها و سیاستمداران بد را مقصر بدانیم. مشــکل خود ماییم: ما همیشه رشد را به آب و هوا ترجیح خواهیم داد.

نگاه تک وجهی به مرگ و میر ناشی از کرونا

هر چند که رشد فعالیت‎های اقتصادی هنوز در مناطق وسیعی از جهان، به منزله افزایش انتشار کربن خواهد بود، اما همین رشد، متضمن افزایش سطح و کیفیت تغذیه، بهداشت، سلامت، تحصیل، مسکن انسان ها است.

مـداخـله حـداکثری دولـت در اقتــصاد و آثــار بـحــرانی آن در عرصـه انـرژی

زیست آنلاین:مداخله گسترده و همه ‎جانبه دولت در اقتصاد ایران، بستری نامطلوب را برای کلیه فعالیت‎های اقتصادی فراهم ساخته است. منابع نفت و گاز کشور، دارایی عظیم و متعلق به کلیه افراد جامعه است و صیانت از این ثروت گران ‎بهای مشترک، و مراقبت از مصرف صحیح آن در چرخه تولید ، توزیع تا مصرف، موضوعی مربوط به کلیه ذینفعان است. در حالی که «اقتصاد دولتی»، از کفایت لازم برای این مهم برخوردار نیست و با ایجاد یک فضای نامناسب، به سلسله ای از ناکارمدی ‎ها و بحران ‎های گوناگون دامن می‏زند.

 در باره آلودگی هوای تهران همزمان با شیوع کرونا

زیست آنلاین: ترافیک خلوت است و اینورژن هم ضعیف با این وجود هوای تهران به شدت آلوده است. دولتی ها می گویند ببینید، مشکل از خودروها نیست، مسئله این است که مازوت سوزانده می شود در نیروگاهها! 

پیام کرونا به ملت ایران

زیست آنلاین:پیام کرونا نه به ما بلکه به همه‌ی دولتها و ملتها این است؛کسانی که اصول علم پیشگیری را رعایت نکنند محکوم به نابودی‌اند. جامعه‌ای که علمی اداره نشود محکوم به شکست است. جامعه‌ای که اخلاقش تباه شده محکوم به فروپاشی است. جامعه‌ای که دست‌اندرکارانش نالایق‌ و حکومتش ناکارآمد و اقتصادش فقیر و مردمش تحت استرس مداوم باشند، محکوم به حذف از روی زمین است.
1
2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19